Thursday, April 27, 2017

Grafiche divagazioni – tecniche e stili dell’arte grafica in Bulgaria, Italia e Macedonia, 6 - 28 maggio 2017

Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.

Grafiche divagazioni – tecniche e stili dell’arte grafica in Bulgaria, Italia e Macedonia 
Palazzo Agostinelli
Via Giovan Battista Barbieri, 34
Bassano del Grappa
6 - 28 maggio 2017

inaugurazione venerdì 5 maggio ore 18.30
presentazione di Federica Vettori

Orari di apertura 
dal mercoledì al venerdì 15.00-19.00 
sabato e domenica 10.00-12.00 e 15.00-19.00
ingresso libero

L’Associazione Nazionale Incisori Contemporanei torna a Bassano del Grappa dove aveva già esposto nel 2014 le opere di sei xilografi membri dell’Associazione.
Torna con la mostra “Grafiche divagazioni – tecniche e stili dell’arte grafica in Bulgaria, Italia e Macedonia” che è frutto della collaborazione con la Biennale Internazionale di Incisione di Varna, Bulgaria, e la Triennale Internazionale di Arte Grafica di Bitola, Macedonia. 
 Le circa ottanta opere esposte in questa mostra, che riunisce una selezionata rappresentanza delle migliori personalità della grafica macedone e bulgara, cui si affiancano alcuni membri dell’Associazione Nazionale Incisori Contemporanei che promuove questo incontro, offrono una panoramica sulle più recenti conquiste estetiche e semantiche dell’incisione moderna. Densità di figurazioni, densità di approcci tecnici, densità di letture, caratterizzano i fogli dei maestri, offrendoci una tale stratificazione di risultati formali e critici da imporre una nuova dimensione temporale alla visione: lenta, ravvicinata, attenta. La grande capacità di manipolazione degli strumenti tecnici, e la loro combinazione in suggestivi effetti ottici, accumuna i tre gruppi di incisori in mostra, a testimonianza della vivacità di un’arte, l’incisione, che vive la pienezza della sua attualità.
Nel corso dell’inaugurazione il poeta Francesco Crosato leggerà alcune poesie della letteratura bulgara e macedone.

Gli artisti in mostra:
Vasil Angelov, Ventzeslav Antonov, Todorče Atanasov, Trajce Blazevski, Ladislav Cvetkovski, Boge Dimovski, Vlado Goreski, Desislava Hristova, Ivaylo Ivanov, Slavica Janeslieva, Goran Jovanov, Hristo Kerin, Vassil Kolev, Dimo Kolibarov, Emanuela Kovach, Veliko Marinchevski, Ivan Mateev, Shqipe Mehmeti, Zoran Mishe, Rumen Nechev, Todor Ovcharov, Valdeta Vuciterna, Milka Vujović, Denitsa Yaneva, Yohan Yotov, Eva Aulmann, Gianna Bentivenga, Maria Pina Bentivenga, Vincenzo Burlizzi, Valentino De Nardo, Pier Giacomo Galuppo, Fulvio Ioan, Marcela Miranda, Bruno Missieri, Bonizza Modolo, Elena Monaco, Elisabetta Viarengo Miniotti, Marina Ziggiotti


https://www.facebook.com/pg/IncisoriContemporanei/photos/?tab=album&album_id=1239234679536640

Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.
Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.
Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.Фотографија на Associazione Nazionale Incisori Contemporanei.

Tuesday, March 21, 2017


Status #100 – 98/2: Дијалози (монолози) и дебати
Небојша Вилиќ

...А уште еден ден пред тоа беше отворена и изложбата, нејзиното четврто издание, Нераскажаните приказни на суперхероините.[3] Оваа година македонските жени уметници [ова „уметници“ не е плурална форма на новоскованиот збор „уметница“, туку само плурална форма на зборот „уметник“] се зафатиле со една тешка и жешка тема: „Улогата на жената во услови на криза“, средишната тема на осмите по ред „Вечери на женски права“ (сл. 3).
 
Сл. 3а


Сл. 3б

Прилично многу теми и настани во кои жените – зборуваат, раскажуваат, се исповедуваат, што за вагините, што за љубовниците, што за страдањата… монолози, монолози, монолози…
***
Нераскажаните приказни на суперхероините 4 е уште една изложба (поточно, серија на изложби) со која се покажува дека македонската уметничка сцена ја носат на плеќи – уметниците жени. Одамна сум го заклучил и рекол тоа. Ова не се должи само на нивната бројност, туку, пред сè, на темите кои женските уметници ги поставуваат како предмет на сопствените истражувачки пориви и преку кои ги искажуваат своите ставови. Своевидно, „улогата на жената во услови на криза“ и самиот ја третирав работејќи заедно со Климе Коробар на проектот „Куќата – Хаосот. Жената и обновениот дискурс за уништениот дом“, есента 2002, а како резултат на „југословенските војни“ 1991-95, косовската бегалска криза 1999 и воениот судир во Македонија 2001.[4] (Вилиќ, 2002а) После петнаесет години да се постави скоро истата тема, заради непроменетите состојби на Балканот, е скоро поразително.
Овој пат, македонските уметици жени отвораат сериозно многу прашања. Славица Јанешлиева, на пример, не ја третира само бегалската криза која пројде/помина низ Македонија, таа скоро да е и неважна (сл 4). Но, токму бегалството како потентност на секој од нас е во средиштето на вниманието. Еропа, таа толку посакувана (иако не и единствена) балканска дестинација, е метафорирана со сошивање на 11 килограми бомбони на фабриката „Европа“ од Скопје, е она слатко посакување да се избавиме од оваа сегашност и оваа тукашност, кое е проблематизирано со бодликавоста (боцкастоста) на сошиените 2 700 патенти за прикачување: „слаткоста“ на Европа, на миграцијата и на емиграцијата е нож со две острици, во кои мигрантот (преселувачот) и емигрантот (исселувачот) нема да го дочека мирниот сон, како да порачува Јанешлиева. Спиењето во боцкавата вреќа за спиење е можно, но колку?, како да прашува таа. Миграцијата (економска, културална, социјална) и емиграцијата (политичка) е состојба и појава која не се однесува само на „тие таму некаде“, туку дека е тековна состојба и кај нас.
Сл. 4 Славица Јанешлиева, „Имигрант, емигрант или можеби јас“, 2016
https://www.facebook.com/notes/neboj%C5%A1a-vili%C4%87/status-100-982-%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D0%B7%D0%B8-%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B7%D0%B8-%D0%B8-%D0%B4%D0%B5%D0%B1%D0%B0%D1%82%D0%B8/10154644679538220
Утрински весник
05.03.2017, 18:13
„НЕРАСКАЖАНИТЕ ПРИКАЗНИ НА СУПЕРХЕРОИНИТЕ 4“
Дела на десет авторки од Македонија и регионот ќе бидат изложени во Музејот на град Скопје
Приказни на ликовните уметници: Славица Јанешлиева, Маја Кировска, Марија Сотировска, Зарије Амдиу, Кристина Божурска и Маријета Сидовски (Македонија); Анка Гардашевиќ (Црна Гора); Ивана Станковиќ и Жељка Момиров (Србија); Заке Прелвукај (Косово) ја чинат изложбата „Нераскажаните приказни на суперхероините 4“ што утревечер во 19 часот ќе биде отворена во Музејот на град Скопје во 19 часот. 

Делата на посочените авторки ќе понудат различни толкувања за кршењето на основните човекови права, за крајот на демократијата, за продуцираните бегалски кризи, религијата, ослободувањето итн., видени низ интимна призма и раскажани преку индивидуалното женско писмо. „Сознанијата дека родовата нерамноправност постојано е присутна, пред случувањето на воените конфликти, со нивното ескалирање станува уште поистакната, но и во социјални мирнодопски и воени услови, се еден од константните поттици за истакнување на ставот на десетте авторки од Македонија и регионот за состојбата на жените по однос на овие прашања, како и на други кои произлегуваат од комплексните родови односи“, посочува историчарката на уметност, Маја Чанкуловска-Михајловска.
Статијата е прочитана 171 пати. 
 
 
 

Sunday, February 26, 2017

Interview - Utrinski vesnik

24.02.2017, 15:53
СЛАВИЦА ЈАНАШЛИЕВА-БАЧВАРСКА, ЛИКОВНА УМЕТНИЦА - ПОРИВОТ ЗА ТВОРЕШТВО Е СИЛЕН, БЕЗ ОГЛЕД НА ОКОЛНОСТИТЕ

Јас сум ликовен уметник по професија, а не од хоби. Поривот да творам е премногу силен, без разлика на околностите во кои се наоѓа ликовната уметност и каков е статусот на ликовниот уметник во нашето општество денес

Славица Јанешлиева-Бачварска е реномирано име во областа на ликовната уметност кај нас. Сосема на почеток, да не потсетиме на фактите - колку изложби и претставувања се зад Вас досега?
Досега имам 26 самостојни претставувања (во Македонија, САД, Холандија, Словачка и Швајцарија) и повеќе од двесте учества на групни меѓународни и национални изложби речиси низ целиот свет.
На групните изложби учествувам по покана од организаторот, односно институцијата или кураторот на изложбата, или пак тоа се манифестации од биенален и триенален карактер каде што се учествува по пат на конкурс и со селекција од страна на стручна жири-комисија.
Она што е можеби малку познато е дека на сите изложби од меѓународен карактер, покрај името на уметникот е напишано и името на државата која ја претставува, во мојот случај Република Македонија. Значи, несомнено покрај фактот дека се претставуваме и промовираме себе, ние уметниците ја промовираме и претставуваме и нашата држава.

Вашата професионална патека, по завршувањето на Факултетот за ликовна уметност во Скопје, но и магистратурата, води во многу светски метрополи, каде што сте прикажале многу од вашите дела. Можете ли да издвоите кои од нив биле најуспешни и најпосетени?
На самостојните претставувања најмногу посета има секако кога изложбата е во Скопје, бидејќи Скопје е мојот град. Во Скопје сум родена, живеам, работам и творам. Од самостојните изложби надвор од Македонија, од аспект на професионална подготовка и реализација на истата, би ја издвоила изложбата во галеријата на Македонскиот центар во Њујорк, во 2011 година, во организација на Националната галерија на Македонија. Тоа беше една мала ретроспектива на дел од моето творештво. Потоа изложбата во Босвил, Швајцарија, резултат на четири месечен студиски престој во Кунстлерхоус Босњилл, која ми е драга поради повратните реакции од страна на посетителите: локални ликовни уметници, историчари на уметност и критичари. Всушност покрај претставувањето на она што сме го сработиле, изложбите се наша можност за остварување контакти, но и шанса за стручно издржан повратен коментар и дискусија.
На групните изложби не присуствувам секогаш и тешко ми е да се направам строга селекција од толку голем број на групни изложби од различен карактер. Но ете, би го издвоила минатогодишното претставување во Националниот музеј на Тајван, каде што од пристигнати 1240 графики од 80 земји, меѓународното стручно жири селектира 250 графики, меѓу кои и мојата графика (единствена од Македонија), и ми ја додели дипломата „финалист“ потпишана од тамошниот министер за култура. Би го споменала и Меѓународното биенале на мала графика во Белгија, каде што по покана учествувам наназад веќе десетина години. Организаторот на оваа манифестација создава одлична колекција на мала графика и ја анимира белгиската публика за оригиналната уметничка графика. Во овој контекст би ја споменала и изложбата „Дијалози - Македонската уметност денес“ (курирана од З. Теодосиевски) претставена во повеќе градови меѓу кои Париз и Рим, и за која имаше осврт и во престижниот весник „Ле монд“.

Најчесто, кои мотиви доминираат во вашата уметничка „приказна“. Што може најмногу да ве инспирира? Велат само природата и вештиот сликар може да ја направат глетката убава, разиграна, колорна.
По едукација сум графичар, но творам во многу области на визуелната уметност. Секоја област си има своја специфика и можности за реализација. Обично употребувам медиум кој сметам дека најдобро ќе ја пренесе мојата идеја.
Во оваа прилика би сакала да укажам дека графиката е област од ликовната уметност која малкумина вистински ја познаваат. Основната карактеристика на уметничката графика е мултиоригиналноста. Делото се изработува во некоја од многуте графички механички и/или хемиски техники (на висок, длабок, плошен, пропустен и во последните неколку декади и дигитален печат) или пак со нивно комбинирање. Потоа изработената матрица/клише (механички или хемиски обработена подлога од линолеум, алуминиум, цинк, бакар, плексиглас и сл.) се печати (најчесто со помош на графичка преса, едноставна машина со ваљаци и запчаници, обично на мануелен погон) во ограничен број на оригинални графички листови.
Мотивите и инспирацијата се насекаде, дури и во обичното, во секојдневното. Уметниците се обично многу сензитивни луѓе, односно забележуваат, опсервираат, насетуваат и размислуваат за нешта кои за останатите се можеби небитни. За мене е многу значаен процесот на мисловно посматрање, времето поминато со своите мисли (самотијата во ателје или во природа), времето кога ги прочистувам искусените сензации и се обидувам мислата да ја преточам во нешто опипливо или пак истата да ја преточам во визуелна информација.

Вашата професионална карта е богата и од педагошки аспект. Бевте продекан на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, доцент на Катедрата по графика, а од минатата година сте и редовен професор. Со сите тие обврски, професионални и приватни, ви останува ли доволно време за сликање за своја душа, односно, барем онолку колку вие сакате да сликате?Да, успевам некако да најдам време за работа во ателје. Можеби не колку што сакам, но сепак наоѓам. На моја возраст покрај професионалните и творечките, тука се и приватните обврски на мајка, ќерка, сопруга, сестра...
Откако ги завршив студиите, по десет години исклучително активно творештво и професионална излагачка дејност како самостоен уметник, во 2006 год. се вработив како доцент на Катедрата по графика, на Факултетот за ликовни уметности, при УКИМ. Како резултат на ангажманот во наставната, научно-уметничката, стручната и професионалната работа, минатата година сум избрана во наставно-научното звање редовен професор. Еден период бев и продекан на ФЛУ, што беше напорно, но непроценливо искуство за мене.
Наставната работа бара голема посветеност, присуство, желба и енергија за да може да се пренесат акумулираните вештини и знаења на младите генерации – студенти, идни ликовни творци. Покрај наставата, постојат низа на други обврски и активности на факултетот за кои се потребни дополнително време и енергија, а особено поради фактот што постои недостаток на кадар - наставници и соработници (што се должи на повеќегодишната „политика“ на неодобрување на нови вработувања во високото образование, како и необновување на испразнетите места на пензионирани, починати или на друг начин прекинати работни места), како и заради скромните или непостоечките вложувања за осовременување на стручните лаборатории и ателјеа.
За да се напредува професионално, но и за да се биде во тек со современото светско визуелно творештво потребно е постојано да се твори, да се изложува и да се присуствува на меѓународни манифестации. Јас сум ликовен уметник по професија, а не од хоби. Поривот да творам е премногу силен, без разлика на околностите во кои се наоѓа ликовната уметност и каков е статусот на ликовниот уметник во нашето општество денес.

Состојби, Хаику впечатоци, Моите кутии, Филантропски пориви, Калемење, Наративи и симболи, Небомантија се дел од насловите на Вашите самостојни изложби. Која е следната што може да ја очекуваме и под каков наслов?
Би сакала да е толку едноставно и моите самостојни претставувања да зависат само од тоа дали создавам дела или не. Колку и да е романтична општо прифатената претстава за професијата ликовен уметник, за самостојните изложби сепак покрај голема желба, потребни се и многу време, финансиски средства, посветеност и енергија, неопходни за создавање на делата, како и за нивна подготовка за јавна презентација, а секако присутни се и многу организациски активности. Пред неколку месеци ја поставив самостојната изложба „Состојби“, во октомври (во Скопје во Мала станица, Национална галерија на Македонија) и декември 2016 (во Прилеп, во Ликовната галерија). Институциите кои ги организираа овие две мои поставки на „Состојби“ добија средства (од Министерството за култура на РМ), кои за жал покрија само дел од организациските трошоци и едно навистина скромно каталогче. Веќе подолг период состојбите во културата, поточно ликовната уметност се загрижувачки. За жал нашите опции за обезбедување на средства за организирање на изложби се многу скромни, а спонзорства ретко и тешко се наоѓаат.
Навистина би сакала во периодот кој следи да успеам да организирам меѓународно претставување на „Состојби“, но времето ќе покаже. За оваа година планирав самостојно претставување со изложбата „Впечатоци“, во галеријата на Македонскиот центар во Њујорк, но за жал мојот предлог на годишниот конкурс на Министерството за култура беше одбиен.
Останува оваа година да ги реализирам веќе договорените учества на Меѓународното биенале Папермаде, во Италија и неколкуте кураторски изложби (селекции) во и вон Македонија. Секако продолжувам и со активностите за учества на изложби кои се по пат на селекција од меѓународно стручно жири, за оваа пролет тоа се Меѓународното биенале на сува игла во Ужице, Србија и Меѓународното биенале на графика во Варна, Бугарија.
Статијата е прочитана 832 пати. 

Tuesday, December 20, 2016

Почитувани 
Денес во 13:00час. почнува предавањето на проф. м-р Славица Јенешлиева, со кое ја затвораме програмата на овогодинешниот настан. Изложбата и донациите за графиките ке траат до крајот на оваа годината.
Ве очекуваме.
 
 
 



Panettone-kuglof party 26 12 2016